Przez pierwsze 229 dni roku sektor prywatny pracuje wyłącznie na utrzymanie państwa. Dopiero 18 sierpnia zaczyna zarabiać na siebie. Pokaż Polakom prawdziwą skalę redystrybucji.
Dzień Wolności Sektora Prywatnego to symboliczna data pokazująca, jak długo prywatna część gospodarki finansuje wydatki państwa. Wyznaczamy ją poprzez porównanie rzeczywistych wydatków publicznych z wartością wytworzoną przez sektor prywatny.
To nie jest wyłącznie „dzień podatkowy". To wskaźnik pokazujący skalę redystrybucji oraz realny rozmiar państwa w gospodarce. Im późniejsza data, tym większa część pracy przedsiębiorców i pracowników pryeznaczana jest na utrzymanie wydatków publicznych.
Wynik dla 2026 roku to 18 sierpnia — co oznacza, że sektor prywatny pracuje na państwo przez ponad 7 miesięcy. To jeden z najgorszych wyników od lat 90. ubiegłego wieku.
Jak liczymy wskaźnik →
Kluczowym elementem kampanii Dnia Wolności Sektora Prywatnego jest raport dr. Mateusza Benedyka, głównego ekonomisty Instytutu Misesa. Publikacja pokazuje rzeczywistą skalę wydatków publicznych oraz obciążeń ponoszonych przez polski sektor prywatny.
Z raportu wynika, że w 2026 roku Polacy pracują na wydatki państwa przez 229 dni, a na siebie i swoje rodziny – zaledwie przez pozostałe 136 dni roku.
Raport w przystępny sposób wyjaśnia działanie systemu podatkowego i redystrybucyjnego, a jednocześnie przedstawia pogłębione analizy, dane statystyczne, wykresy oraz wnioski dotyczące kondycji polskiej gospodarki.
To wartościowy materiał dla przedsiębiorców, pracowników, studentów, ekonomistów, dziennikarzy oraz wszystkich osób zainteresowanych finansami publicznymi i wpływem rozrostu państwa na nasze życie.
Raport jest dostępny całkowicie bezpłatnie w formacie PDF. Możesz pobrać go od razu, bez pozostawiania danych. Jeśli wypełnisz formularz, otrzymasz również 15% rabatu na zakupy w sklepie Instytutu Misesa.
Czego dowiesz się z raportu?
Bez wsparcia Darczyńców temat Dnia Wolności Sektora Prywatnego nie przebije się do debaty publicznej. Twoja darowizna pozwoli nam wypromować raport ekspercki, prowadzić działania edukacyjne i dotrzeć z przekazem do setek tysięcy odbiorców.
Kampania Dnia Wolności Sektora Prywatnego oraz promocja raportu „229 dni pracy na państwo" są możliwe dzięki zaangażowaniu Darczyńców. Szczególne podziękowania kierujemy do wyróżnionych Mecenasów Kampanii, którzy zdecydowali się wesprzeć nasze działania hojniejszymi wpłatami.
Dziękujemy jednak każdemu Darczyńcy – niezależnie od wysokości przekazanej kwoty. Każda wpłata pomaga nam promować raport, tworzyć materiały edukacyjne i docierać z wiedzą o rzeczywistych kosztach państwa do kolejnych Polaków.
Dołącz do Darczyńców kampanii
Pomóż nam nagłośnić wyniki raportu i wprowadzić temat Dnia Wolności Sektora Prywatnego do ogólnopolskiej debaty. Razem możemy dotrzeć do jeszcze większej liczby odbiorców.
Wesprzyj kampanię →| Rok | Data Dnia Wolności | Zmiana |
|---|---|---|
| 2019 | 20 czerwca | – |
| 2020 | 24 lipca | +34 dni |
| 2021 | 2 lipca | −22 dni |
| 2022 | 26 czerwca | −6 dni |
| 2023 | 19 lipca | +23 dni |
| 2024 | 3 sierpnia | +15 dni |
| 2025 | 13 sierpnia * | +10 dni |
| 2026 | 18 sierpnia — prognoza! | +5 dni |
* Po ostatecznych obliczeniach w kwietniu 2026. Dane za 2019–2025 na podstawie rzeczywistych sprawozdań GUS. Wartość 2026 to prognoza z budżetu planowanego. Ostateczna data za 2026 rok zostanie opublikowana w kwietniu 2027 r. Autorem wskaźnika jest dr Mateusz Benedyk.
Trend jest jednoznaczny: sektor prywatny pracuje na państwo coraz dłużej.
Dzień Wolności Sektora Prywatnego mówi więcej o kondycji państwa niż setki stron budżetu. Jeśli z roku na rok data ta przesuwa się coraz dalej w kalendarzu, oznacza to jedno – Polacy ponoszą coraz większy ciężar utrzymania aparatu państwowego. Historia gospodarcza jest pod tym względem bezlitosna: społeczeństwa bogacą się wtedy, gdy państwo pozostawia obywatelom więcej przestrzeni do działania, a nie wtedy, gdy sięga coraz głębiej do ich kieszeni.
Zrzucamy się na państwo tak hojnie, jakbyśmy mieszkali w Skandynawii, ale w zamian dostajemy „usługi" na poziomie, który wywołuje głównie frustrację. Politycy decydują o naszych pieniądzach lepiej niż my sami? Dane mówią co innego: państwowe wydatki hamują rozwój. Czas przeprosić się ze starym, wolnorynkowym porządkiem, zanim politycy zjedzą resztę naszych owoców pracy.
Chcemy pokazać realne koszty funkcjonowania państwa, których nie widać w codziennej debacie publicznej. To część misji Instytutu Misesa: upowszechniania rzetelnej wiedzy ekonomicznej i budowania świadomości, jak decyzje publiczne przekładają się na życie i rozwój gospodarczy.
Chcemy dotrzeć szeroko — zarówno do starszego pokolenia poprzez prasę i media tradycyjne, jak i do młodszych odbiorców poprzez internet i media społecznościowe. Ekonomia nie może być wiedzą zamkniętą w wąskich środowiskach. Musi stać się zrozumiała i obecna w przestrzeni publicznej.
Dlatego łączymy różne kanały komunikacji i formy przekazu: od raportu eksperckiego, przez działania medialne, aż po kampanię w przestrzeni publicznej. Naszym celem jest nie tylko jednorazowe nagłośnienie tematu, ale trwała zmiana świadomości ekonomicznej Polaków.
To, jak szeroko uda się z tym przekazem dotrzeć — i jak wiele uda się zrobić — zależy także od Ciebie.
Zróbmy to razem. Zbudujmy szeroką kampanię edukacyjną, która dotrze do setek tysięcy Polaków.
Wspieram kampanię swoją darowizną →Zebraliśmy odpowiedzi na pytania, które najczęściej zadają nam dziennikarze, politycy i zainteresowani obywatele.
To symboliczna data pokazująca, jak długo sektor prywatny finansuje wydatki państwa. Dopiero od tego dnia pracuje „na siebie". Wyznaczamy ją przez porównanie rzeczywistych wydatków publicznych z wartością wytworzoną przez sektor prywatny.
Nie. Nasz wskaźnik uwzględnia całość wydatków sektora finansów publicznych (w tym transfery, dotacje, składki) i odnosi je wyłącznie do PKB wytwarzanego przez sektor prywatny — co daje realniejszy obraz obciążenia niż wskaźnik podatkowy.
Porównujemy rzeczywiste wydatki publiczne (po oczyszczeniu z fikcyjnych transakcji) z wartością wytworzoną przez sektor prywatne. Na tej podstawie wyznaczamy liczbę dni pracy na państwo. Im późniejsza data, tym większe obciążenie.
Ponieważ wydatki publiczne stanowią coraz większą część gospodarki. Im większe państwo, tym dłużej sektor prywatny pracuje na jego utrzymanie. Polska od lat notuje systematyczny wzrost wydatków publicznych w relacji do PKB prywatnego.
Ponieważ wzrost wydatków publicznych nie jest wyłącznie funkcją stawek podatkowych. Obejmuje deficyt finansowany długiem, transfery społeczne (500+, 800+, waloryzacja emerytur) oraz rosnące wydatki na obronność — których skutki fiskalne są rozłożone w czasie.
Pełne dane gospodarcze są dostępne z opóźnieniem. Wstępne szacunki mogą być zbyt optymistyczne — finalne dane często pokazują wyższe obciążenia niż pierwotnie zakładano.
W kwietniu 2027 roku, po publikacji pełnych danych statystycznych przez GUS i Eurostat.
Autorem wskaźnika jest dr Mateusz Benedyk — główny ekonomista Instytutu Misesa. To on opracował metodologię i co roku wylicza i publikuje wartość wskaźnika.
Dane pochodzą z oficjalnych sprawozdań GUS, Ministerstwa Finansów oraz baz danych Eurostatu i OECD. Metodologia jest w pełni przejrzysta i opisana w raporcie metodologicznym Instytutu Misesa.
Na promocję raportu, kampanię edukacyjną (internet, prasa, media), działania medialne i współpracę z partnerami oraz pokrycie kosztów organizacyjnych.
Tak. Dla firm przewidujemy możliwość oznaczenia jako partner kampanii, w tym obecność logo w raporcie. Szczegóły przez kontakt z koordynatorem: wiktor.strzelczyk@mises.pl
Tak — wpłata to darowizna na cele statutowe Fundacji Instytut Ludwiga von Misesa. Raport jest dostępny bezpłatnie dla wszystkich.
Udostępniając materiały w mediach społecznościowych i śledząc kampanię. Możesz też skontaktować się z nami w celu nawiązania współpracy medialnej — dane kontaktowe w stopce strony.